Background Image
Table of Contents Table of Contents
Previous Page  5 / 8 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 5 / 8 Next Page
Page Background

αναζητώντας κάτι γερό για να κρατηθεί.

Ελάχιστα ασχολείται εδώ η συγγραφέας

µε την ίδια την τριπλή καταστροφή – µε

το τσουνάµι, την εισβολή της θάλασσας

χιλιόµετρα µέσα στη στεριά, τον φοβε-

ρό σεισµό και τους µετασεισµούς του,

την έλλειψη ηλεκτροδότησης, τροφίµων

και πόσιµου νερού, την αποµάκρυνση

χιλιάδων πασχόντων από τα νοσοκοµεία

ή τους οίκους ευγηρίας της επαρχίας,

τους εκατοντάδες χιλιάδες αστέγους και

αγνοουµένους, τη ραδιενεργό ρύπανση

και τις µακροχρόνιες επιπτώσεις της, την

τεχνολογία που χρησιµοποιήθηκε για να

σφραγισθεί ο επίµαχος αντιδραστήρας, τις

συντονισµένες προσπάθειες εκκένωσης ή

τις µακροχρόνιες συνέπειες της έκθεσης

εκατοµµυρίων Ιαπώνων στη ραδιενέργεια.

Περισσότερο την ενδιαφέρει η ψυχολογία

των θυµάτων, η ψύχραιµη αντίδραση της

κοινωνίας, η αναδυόµενη συµπόνια και

– σε ένα άλλο επίπεδο – η µετατροπή τής

καταστροφής σε γραπτό λόγο.

Αµφιβολίες και οδύνες

Καταγράφει λοιπόν σκέψεις για την υπε-

ρέκθεση στην εικόνα, για την εξορία, για

την τυχαιότητα της ύπαρξης, για το εφή-

µερο της όποιας καταγραφής στις ηµέρες

µας και για την ίδια τη θεµατολογία που

αναδύεται, φασµατικά, έπειτα από µια κα-

ταστροφή. Η αδυσώπητη αιτιακή αλυσίδα

των γεγονότων που χτύπησαν την Ιαπωνία

– σεισµός, τσουνάµι, διαρροή ραδιενέργει-

ας – αποτελεί εντέλει την πρώτη ύλη της

γραφής και ως τέτοια αντιµετωπίζεται. Το

«∆εν είναι από σύµπτωση» είναι λοιπόν

ένα χρονικό των µαύρων εκείνων ηµερών

που η συγγραφέας τις πέρασε συµµεριζό-

µενη τις αµφιβολίες και τις οδύνες των

πασχόντων συµπατριωτών της.

Η αφήγηση της Σεκιγκούτσι, στοχαστική

και αιχµηρή, αποτελεί ταυτόχρονα έναν

δοκιµιακού τύπου στοχασµό πάνω στο

µέλλον των κοινωνιών µας. Καταστροφές

όπως αυτή που συνέβη στις 11 Μαρτίου

2011 στη Φουκουσίµα της Ιαπωνίας µάς

οδηγούν ασυνείδητα σε θεµελιώδης δι-

ερωτήσεις για το µέλλον, τις αρχές που

συγκροτούν τη ζωή σε πλήρως τεχνικο-

ποιηµένα περιβάλλοντα, τα ρίσκα που

αναλαµβάνονται µε την υιοθέτηση επισφα-

λών και δοµικά επικίνδυνων ενεργειακών

επιλογών. Η ρήση που συχνά διατυπώθηκε

τις ηµέρες εκείνες, «∆εν φταίει κανείς.

Είναι µια φυσική καταστροφή», την κάνει

να εξεγείρεται καθώς γνωρίζει καλά ότι

είναι κυρίως οι αναπτυξιακές µας επιλο-

γές εκείνες που οδηγούν σε καταστροφές

τύπου Φουκουσίµα.

www.iolcos.gr

|

www.facebook.com/Iolkos

ΕΚΔΟΣΕ Ι Σ

Ανδρέου Μεταξά 12, Αθήνα 1O6 81, Τηλ: 21O 33O4111

Με μουσικές εξαίσιες,

με φωνές

Παύλος Ηλ. Αγιαννίδης

Τ

ο πυρηνικό ατύχηµα της Φουκου-

σίµα είχε φυσικά αίτια και κατά

τούτο διέφερε από την καταστρο-

φή του Τσερνόµπιλ το 1986. Προ-

ηγήθηκε ισχυρός σεισµός στα ανοιχτά

της πόλης αυτής της Βορειοανατολικής

Ιαπωνίας από τη µεριά του Ειρηνικού Ωκε-

ανού, που προξένησε µεγάλο τσουνάµι. Οι

εγκαταστάσεις του πυρηνικού σταθµού

πληµµύρισαν, η διακοπή της λειτουργίας

του ήταν αναπόφευκτη και η καταστροφή

ακολούθησε. Ενώ η εσωστρεφής Ελλάδα

απολάµβανε εκείνη την άνοιξη του 2011

τη χρεοκοπία της και τα δελτία των 8 µ.µ.

έστρεφαν άλλη µία φορά την πλάτη στα

τεκταινόµενα στον υπόλοιπο πλανήτη,

σύµπασα η ανθρωπότητα ασχολείτο ενα-

γωνίως µε τις εξελίξεις στη χώρα αυτή

της Απω Ανατολής.

Αποδεικνυόταν ότι η ανθρώπινη «ύβρις»

έναντι της φύσης ενδέχεται πάντα να προ-

καλέσει την εκδίκησή της ή, σε ένα περισ-

σότερο απτό επίπεδο, να έχει πλευρικές

επιπτώσεις που συχνά θέτουµε σε παρέν-

θεση, αλλά που νοµοτελειακά επίκεινται.

Η «κοινωνία της διακινδύνευσης» του γερ-

µανού φιλοσόφου Ούλριχ Μπεκ υλοποιείτο

άλλη µία φορά επί του εδάφους, αυτή τη

φορά σε µια υπερανεπτυγµένη οικονοµικά

και τεχνολογικά χώρα. Και ευτυχώς βεβαί-

ως, γιατί διαφορετικά τα θύµατα θα ήταν

πολύ περισσότερα από τα περίπου 20.000

θύµατα που καταγράφονται έως τώρα.

Ηµερολόγιο

Η Ριόκο Σεκιγκούτσι, συγγραφέας και

µεταφράστρια που ζει εδώ και χρόνια

στο Παρίσι, κράτησε ηµερολόγιο από τις

10 Μαρτίου έως τις 30 Απριλίου 2011.

Το χρονικό της πηγάζει από την αγωνία,

την αβεβαιότητα και µια βαθιά εσωτερική

ανατροπή καθώς επί ηµέρες προσπαθεί

να έρθει σε επαφή µε την οικογένειά της,

σε µια Ιαπωνία όπου επικοινωνίες και

συγκοινωνίες έχουν διακοπεί. Η Γαλλία,

χώρα που παράγει σε πυρηνικούς σταθ-

µούς πάνω από το 70% της ενέργειάς

της, ευλόγως θέτει το ζήτηµα πρώτο σε

προτεραιότητα. Τα δελτία ειδήσεων βοµ-

βαρδίζουν µε εικόνες, απόψεις, λίβελους

και γνωµοδοτήσεις ειδικών. Περισσότερο

για να δώσει διέξοδο στην αγωνία της η

Σεκιγκούτσι αρχίζει να γράφει. ∆εν εί-

ναι εύκολο να ζεις µια τραγωδία εξ απο-

στάσεως, ακόµα λιγότερο εύκολο να την

αποδεχθείς και σχεδόν αδύνατο να τη

δεις αντικειµενικά, ειδικά αν είσαι εµπλε-

κόµενος. Παίρνει εντέλει το αεροπλάνο

για το Τόκιο και συναντά την οικογένειά

της, ξαναβρίσκει τη γενέθλια πόλη της,

Η Φουκουσίµα και

ο φόβος του µέλλοντος

Η γιαπωνέζα ποιήτρια Ριόκο Σεκιγκούτσι καταπιάνεται µε

την αγωνία και την αβεβαιότητα της µαζικής καταστροφής,

φτιάχνοντας ταυτόχρονα ένα στοχαστικό χρονικό για ένα

«ατύχηµα» που άφησε πίσω του 20.000 θύµατα

Τη συγγραφέα ενδιαφέρει

η ψυχολογία των θυµάτων,

η ψύχραιµη αντίδραση της κοινωνίας,

η συµπόνια και η µετατροπή τής

καταστροφής σε γραπτό λόγο

ΓΡΑΦΕΙ Ο

ΜΙΧΑΛΗΣ

ΜΟ∆ΙΝΟΣ

Ryoko

Sekiguchi

∆ΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ

ΣΥΜΠΤΩΣΗ

Μτφ. Παναγιώτης

Ευαγγελίδης

Εκδ. Αγρα 2015,

σελ. 144

Τιµή: 11,50 ευρώ

5

ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ

4-5 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2015

Βιβλιοδροµιο

µυθιστόρηµα

FELIPE RIBON

Η Ριόκο Σεκιγκούτσι,

ποιήτρια, συγγραφέας

και µεταφράστρια, ζει

στο Παρίσι από το 1997.

Γράφει πάντα «διπλά»: σε

δύο γλώσσες (ιαπωνικά

και γαλλικά), σε πρόζα

και σε στίχο, για

λογοτεχνία και µαγειρική